Son Videolar

MİCHELSON, Albert Abraham (1852-1931) : Amerikalı bilim adamı. 1873'te bitirdiği Donanma Akademisi'ne iki yıl sonra fizik ve kimya öğretmeni olur. Daha sonra, Av­rupa'ya gider, iki yılını Berlin, Heidelberg ve Paris'te geçirir. Dönüşünde Cleveland'da Gase Enstitüsü'ne profesör olarak atanan Michelson burada, çok önceleri Arago'nun önerdiği deneyi gerçekleştirmek için interferometre'yi icat eder. 1887'de Morley ile birlikte laboratuarlarının uzay içindeki mutlak hızını ölçme girişimleri­nin sonuç vermediğini açıklamaları üzerine, 1905'te Einstein'ın Özel Relativite teo­risiyle çözüme…
EİNSTEİN, Albert (1879-1955) : Çağımızın en büyük teorik fizik bilgini. 14 Mart'ta Al­manya'nın Ulm kentinde dünyaya geldi. Münich'te ve İsviçre'nin Aarau kentinde okula gitti. Üniversite öğrenimini Zürich Politeknik'te tamamladı. 1900'de İsviçre vatandaşlığına geçti ve Bern'de Patent ofisinde memurluk yaptı. 1905'te bilimsel yaşamının çok önemli dört çalışmasını yayımladı. Bunlardan biri, özel relativite te­orisini, ikincisi kütle ile enerji eşdeğerliliğini (E = mc2), üçüncüsü Brownsal devin­menin açıklamasını, dördüncüsü de foto-elektrik etki (ya da, ışığın…
VOLTA, Alessandro (1745-1827) : İtalyan bilim adamı. On altı yaşına gelinceye dek Cezvit Koleji'nde eğitim görür, sonra öğrenimini özel olarak sürdürür. 1769'da elektrik olayını betimleyen bir inceleme yazısı yayımlar. 1774'tc Como Üniversite­si'nde profesör olur, bir yıl sonra indüksiyonla elektrik üretmek için icat ettiği basit elektro-statik makinesine ilişkin yazısı çıkar. Volta'ya ün sağlayan bu çalışması, 1770'te Pavia'da yni kurulan deneysel fizik kürsüsüne çağrılmasına yol açar. Volta bu görevindeemekliye ayrılıncaya dek kırk yıl kalır.…
FLEMING, Alexander (1881-1955): İngiliz bakteriyologu. 1928'de penisilini bulur. 1945'te Nobel Ödülü'nü Hovvard Florey ile paylaşır. 1928-48 yıllarında Londra Üniversitesi'nde bakteriyoloji profesörü olarak çalışır.
AMPERE, Andre Marie ( 1775-1836)   Fransız bilim adamı. On bir yaşına geldiğinde Latince ve yüksek matematik bilen Ampere’in ilk katkısı şans oyunlarına ilişkin geliştirdiği matematiksel bir kuramdır. Ampere bundan sonra değişik alanlarda (matematik, kimya, fizik, zooloji) inceleme yazıları yayımlar. 1819’da Oersted’in elektrik ile manyetizmanın ilişkisini gösteren buluşu onu yakından etkiler; çok geçmeden mıknatıs kullanmadan yalnızca elektrikle manyetik etki oluşturulabileceğini gösterir. Başka bir deyişle bir elektrik akımı ile o elektrik…
VESALIUS, Andreas (1514-1564) : Belçikalı bilim adamı. Daha çocukluk yıllarında kuş, fare ve diğer hayvanların diseksiyonundan büyük zevk alırdı. Üniversite öğre­nimine Louvain'de başladı. Paris Üniversitesi Tıp Fakültesi'ne devam etti. Tıp öğre­nimini daha sonra anatomi ve ameliyat profesörü olarak atandığı Padua Üniversite­si'nde tamamladı. Vesalius'a gelinceye dek tıp öğrenimi Galen'in öğretilerine daya­nıyordu. Doğrudan gözlem yerine, Galen'den parçalar okuyup ezberlemenin iyi bir yöntem olmadığını anlamıştı. Ne var ki, diseksiyon için kadavra bulma büyük so­rundu.…
BECQUEREL, Antoine Henri (1852-1908) : Fransız bilim adamı. 1896'da uranyum tuzlanmn flöresansı üzerinde çalışırken radyoaktivite olgusunu bulur. 1903'te Pierre ve Marie Curie ile ortaklaşa Nobel Ödülü'nü kazanır. Ünlü çalışması,"Fosferesan Cisimlerin Çıkardığı Görünmez Işıma Üzerine" başlığını taşımaktadır.
LEEUWENHOEK, Antonie Van (1632-1723) : Hollandalı bilim adamı ve mikroskobun babası. Gençliğinde büyük tutkusu, mercek ve bunlarla "basit mikroskop"lar yap­maktı: Çıplak gözle göremediği her şeyi incelemek istiyordu. Bir gün yağmurdan oluşan bir su birikintisinden aldığı birkaç damlayı incelediğinde, "yüzen, oynaşan, ama gözle görülmesi olanaksız canlılar" gözlemler. Bunlara "Animalcules" adını ve­rir. Aynı yöntemle kandaki alyuvarları, köpek ve diğer hayvanlara ait sperm hücre­lerini bulur ve bu bulgularını İngiltere'de yeni kurulan Kraliyet Bilim Akademisi'ne…
ARİSTOTELES (M.Ö. 384-322)       17 yaşındayken doğduğu Stagra’dan Atina’ya gider, Platon’un akademisine katılır. Burada 20 yıl kalır.343’de Büyük İskender’e öğretmenlik yapmaya başlar; 9 yıl sonra İskender, Asya seferine çıkınca, ondan ayrılarak Atina’ya döner. ‘Lyceum’ diye bilinen okulunu kurar. Tarihin sayılı büyük düşünürlerinden biri olan Aristotales’in bilimsel çalışmaları, akıl dışı öğretilere karşı, akıl ve gözleme verdiği önemle dikkati çeker. Bilgilerimizi sağlam temellere oturtma yolunda insana ve doğal tarihe ilişkin tüm olguları…
ARCHİMEDES ( M.Ö. 287-212 )   Helenistik dönem matematikçisi ve bilim adamı. Ünlü İskenderiye okulunda öğrenim gördü. Tüm yaşamı Sicilya’nın Sirakuza kentinde geçti. Bilime katkıları arasında en başta ‘ archimedes ilkesi’ diye bilinen özgül ağırlık kavramı, kaldıraç yasası, küre, silindir, pi sayısı ve sonsuz küçükler hesabına yol açan koni kesitlerinin sınırladığı alanlar üzerindeki çalışmaları sayılabilir. Ayrıca tarım ve savaşta kullanılan su çekme vidası, gülle atma sapanı gibi araçları icat ettiği…
1- DALTON ATOM TEORİSİ 19. yüzyılın başlarında J. Dalton, şu teorileri or­taya atmıştır: Bir element, aynı büyüklükte aynı ağırlıkta atom adı verilen içi dolu küçük küreciklerden ibarettir. Aynı elementteki atomların gösterdiği özellikler aynıdır. Farklı elementlerin atomları farklı özellik gös­terir. Atomlar parçalanamaz. Elementler bileşik oluştururken belirli sayı ve kütle oranlarında birleşirler. Fakat günümüzde, atomun parçalanabildiği, elemen­tin bütün atomlarının aynı olmadığı (izotoplar) ve ato­mun içi dolu bir küre  2.  THOMSON ATOM TEORİSİ…
AVOGADRO, Amedeo (1776-1856) : İtalyan fizik bilgini. 1821'de doğum yeri olan Turin kentinde ileri fizik profesörü olur; bundan on yıl önce yayımladığı bilimsel bir yazıda, şimdi "Avogadro Yasası" diye bilinen bir ilişkiyi ortaya koyar: "Aynı basınç ve sıcaklıkta eşit hacimdeki gazlar eşit sayıda molekül içerir." Avogadro, aynı yazı­da atom ile molekül arasında bir ayrım yapmıştı; ne var ki, bugün yaşamsal değer­de olan bu ayrım o sıra pek dikkate alınmamıştı. Nitekim 80…
Sayfa 1 / 5