RAYLEIGH, John William (1842-1919) : İngiliz bilim adamı. Öğrenimini Cambridge Üniversitesi'nde yapar. 1879'da Cavendish profesörü olarak Maxwell'i izler; dört yıl sonra da Kraliyet Enstitüsünde doğa felsefesi profesörü olur. 1905'te Kraliyet Bilim Akademisi başkanlığına, 1908'de Cambridge Üniversitesi rektörlüğüne seçilir. Geniş bilgisi ve fiziğin hemen her dalındaki çalışmalarıyla tanınan Rayleigh'in bilime en önemli katkıları, akustik ve optik alanlarında göze çarpar. Rayleigh, dikkatli ve sabırlı bir deneyciydi. Onu uzun süre uğraştıran sorun, atmosferden sağlanan…
THOMPSON, John Joseph (1856-1940) : İngiliz bilim adamı, elektronun bulucusu. On dört yaşında Manchester'dc Owens College'de yüksek öğrenimine başlar. 1876'da Cambridge Üniversitesi'ne gider ve burada değişik sorumluluklarla altmışdört yıl çalışır. 1884'te Kraliyet Bilim Akademisi'ne üye seçilir ve Rayleigh'in ayrılması üze­rine Cavendish profesörü olur. Bu görevini 1919'da emekli oluncaya dek sürdürür. 1896'da Amerika'da Princeton Üniversitesi'nde atomun yapısına ilişkin dört konfe­rans verir ve bir yıl sonra Kraliyet Enstitüsü'nde elektronu bulduğunu açıklar. 1906'da Nobel Ödülü'nü alan Thompson,…
HERTZ, Heinrich Rudolf (1857-1894) : Alman fizik bilgini. Mühendislik öğrenimin­den sonra, fizik öğrenimi için Berlin'de Helmholtz'la çalışır. 1885'te Karlsruhe Üniversitesi'ne profesör olur. Buradayken Maxwell'in daha önce teorik olarak öndeyişde bulunduğu elektro-manyetik dalgaları deneysel olarak saptar. 1889'da Bonn Üni­versitesi'nde Clausius'un yerine geçen Hertz, uzun bir hastalıktan sonra genç ya­şında ölür. En önemli yapıtıElektrik Dalgaları adını taşımaktadır.
ANDERSON, Carl David (1905-1991) : Amerikan bilim adamı. 1932’de pozitif elektronların sis odasında bıraktığı izleri gözlemler. ( Dirac, ‘pozitron’ denen bu parçacıkları kuramsal olarak ön-demişti.) Anderson bu buluşu ile başkalarını geride bırakmış ( Blackett il Occhialini) 1936’da Nobel bilim ödülünü almıştır.
DIRAC, Paul Adrien Maurice (1902-1984) : İngiliz fizik bilgini. Üniversite öğrenimini mühendislik ve matematikte yaptı. 1930'da Kraliyet Bilim Akademisi üyeliğine se­çildi. 1932'de Cambridge Üniversitesi'nde matematik profesörlüğüne atandı. Heisenberg'in kurduğu matris mekaniği ve Schrödinger'in geliştirdiği dalga mekaniği Dirac'ın muhayyilesini tutuşturan başlıca etkenler oldu. 1928'de yayımladığı Elektron'un Kuantum Teorisi çalışmasında, Schrödinger denkleminin yerine, çözüldü­ğünde elektronun, sp'ini ve manyetik momenti dahil, bilinen tüm özelliklerini hay­ret edilecek bir şekilde veren denklemlerini koyar. Ancak negatif enerjinin…
RUMFORD, Benjamin Thompson (1753-1814) : İngiliz bilim adamı ve yönetici. 1791'de Kutsal Roma İmparatorluğu kontu olan Rumford, 1798'de ısıya ilişkin teorisini açıklar. Buna göre ısı bir madde değil, bir hareket biçimidir. 1799'da Kraliyet Enstitüsü'nü kuranlar arasında yer alır.
MİCHELSON, Albert Abraham (1852-1931) : Amerikalı bilim adamı. 1873'te bitirdiği Donanma Akademisi'ne iki yıl sonra fizik ve kimya öğretmeni olur. Daha sonra, Av­rupa'ya gider, iki yılını Berlin, Heidelberg ve Paris'te geçirir. Dönüşünde Cleveland'da Gase Enstitüsü'ne profesör olarak atanan Michelson burada, çok önceleri Arago'nun önerdiği deneyi gerçekleştirmek için interferometre'yi icat eder. 1887'de Morley ile birlikte laboratuarlarının uzay içindeki mutlak hızını ölçme girişimleri­nin sonuç vermediğini açıklamaları üzerine, 1905'te Einstein'ın Özel Relativite teo­risiyle çözüme…
POİNCARE, Jules Henri (1854-1912) : Fransız matematikçisi ve bilim adamı. Öğreni­mini maden mühendisi olarak tamamlar. 1879'da Caen Üniversitesi'nde matematik öğretim görevlisi olur. İki yıl sonra Paris'e profesör olarak çağrılır. Matematikteki araştırmaları Fuchs fonksiyonlarını anlamaya ve daha sonra astronomi hesaplamalarında yeni yöntemlerin oluşturulmasına yol açar. Poincare, bu sonuçları Göksel Mekanikte Yeni Yöntemler adı altında 1892, 1893 ve 1894'te yayımladığı üç kitapta ortaya koymuştur. Bilime en büyük katkısını, 1906'da yayımladığı elektronun dina­miğine ilişkin çalışması oluşturur.…
RÖNTGEN, Wilhelm Conrad (1845-1932) : Alman fizikçisi. 1879'da Giesscn'dc, 1885'te Würzburg'da Fizik Enstitüsü direktörlüğünü üstlenir. Burada sürdürdüğü deneyler kendi adıyla anılan ışınları bulmasını sağlar (1895), X-ışınlan olarak da bilinen bu ışınlar, özellikle tıpta önemli gelişmelere yol açmıştır.
KELVIN, William Thomson (1824-1907) : İngiliz bilim adamı. Daha on bir yaşınday­ken babasının matematik profesörü olduğu Glasgow Üniversitesi'nde öğrenime baş­lar; sonra Cambridge Üniversitesi'ne girer. Bir yıl Paris'te okuduktan sonra, Glasgow Üniversitesi'ne profesör olur ve aralıksız elli üç yıl bu görevi sürdürür. 1847'de Joule ile görüştükten sonra, mutlak termodinamik sıcaklık ölçeğini ortaya atar. 1851'de Sadi Carnot, Rumford, Lavy, Mayer ve Joule gibi bilginlerin çalışmalarını uzlaştıran önemli incelemesini yayımlar. 1854'ten başlayarak denizaltı telgrafı…
LEEUWENHOEK, Antonie Van (1632-1723) : Hollandalı bilim adamı ve mikroskobun babası. Gençliğinde büyük tutkusu, mercek ve bunlarla "basit mikroskop"lar yap­maktı: Çıplak gözle göremediği her şeyi incelemek istiyordu. Bir gün yağmurdan oluşan bir su birikintisinden aldığı birkaç damlayı incelediğinde, "yüzen, oynaşan, ama gözle görülmesi olanaksız canlılar" gözlemler. Bunlara "Animalcules" adını ve­rir. Aynı yöntemle kandaki alyuvarları, köpek ve diğer hayvanlara ait sperm hücre­lerini bulur ve bu bulgularını İngiltere'de yeni kurulan Kraliyet Bilim Akademisi'ne…
GAMOW, George (1904-1968) : Rus asıllı fizik bilgini. Öğrenimini Leningrad, Kopen­hag ve Cambridge üniversitelerinde yapar. 1931'de Leningrad'da araştırma uzmanı olarak çalışır, daha sonra Paris ve Londra'da dersler verir ve A.B.D.'ne geçerek Ge­orge Washington Üniversitesi'nde teorik fizik profesörü olur. Yaşamının son on iki yılını Colorado Üniversitesi'nde geçiren Gamov, radyoaktif bir çekirdekten alfa par­çacıklarının kaçmasını, dalgasal özelliklerinin yol açtığı bir tünelleme süreci olarak açıklamakla ün yapmıştır. Gamov'un bilimi halk için açıklayan pek çok…
Sayfa 1 / 5